من خیلی خوشحالم چون دارم به بهترین نحو ممکن تابستان خود را میگذرانم  !! هر روز صب که از خواب بیدار میشوم یک عالمه برنامه مفرح و

اموزشی دارم که نمیدونم به کدوم بپردازم و کدام در اولویت قرار بگیرد!!

هر روز صب که از خواب بيدار ميشم همون (۱۱-۱۲ ) ديگه يه ذره برای رسيدن

به کارای مفرح و آموزشيم دير شده برای همین یه راست به سمت کامی جون

خزیده و دنبال يه آدم بيکار که معمولا هم آنلاين هست ميگرديم که يه کمی بخنديم  

بعد از يک ساعت اينور اونور رفتن مادر خانومی يه چيزی به خوردمون ميده که ما

بهش ميگيم ناهار!!

بعد از ناهار چون یک عالمه برنامه مفرح و اموزشی داریم میرویم کمی میخوابیم

!

عصر هم ميريم خونه مادر بزرگمينا يکم خوش باشيم و ... خلاصه شبم اونجا

يه چيز ديگه که اجدادمون بهش ميگفتن شام می خوريم !!

بعد از ۲-۳ ساعت که اونجا مونديم برمی گرديم خونه و ...

بعد هم میخوابیم تا برای یک روز سر شار از شادی و هیجان دیگر کسل

و خوابالو  نباشیم !!

حالا يکمم ميرم کلاس ها ولی خب من تا حالا اينقد از کلاسای تابستون لذت نبردم

دبير فيزيکمون يه روز مهمون داره يه روز کار داره يه روز حال نداره و ... دبير

رياضی هم امروز مريض بود وگرنه ما که می خواستيم بريم کلاس ...  

 خلاصه اينکه تابستون باحاليه واسه خودش  

جام ملت های آسیا هم که شروع شده انگار ما که خبر نداريم!!!اما واسه

بازی های ايران ميام منويسم... 

خب ديگه خيلی نوشتم برم ديگه...

قربون همتون...

مادر برای من یعنی تپش ارام قلب ... مادر برای من یعنی لالایی های شبانه ! مادر برای من یعنی قل هو الله احد .... مادر برای من یعنی عروسک قشنگ من قرمز پوشیده ... مادر برای من یعنی گریه  ! یعنی تنهایی ! مادر برای من یعنی گریه های شبانه ! مادر برای من یعنی سکوت ! یعنی نگاه ! یعنی لبخند ! مادر برای من یعنی لیوانهای چای سرد شده در هر گوشه خانه ! مادر برای من یعنی همه ی دنيا !! مادر برای من یعنی تولدی دوباره ! مادر برای من یعنی حمایت ! یعنی پشت! یعنی پناه ! مادر برای من یعنی بازی چهار برگ ! مادر برای من یعنی بی ریایی ! یعنی عشق ! مادر برای من یعنی چشمهای نگران ! مادر برای من یعنی اسطوره مقاومت ! یعنی سمبل درد ! یعنی خدای صبر‌! مادر برای من یعنی زیبا ترین لبخند ! مادر برای من یعنی زندگی ! مادر برای من یعنی مادر  !  *روز مادر رو به همه ی مادرهای مهربون و خانومی های خوب تبريک ميگم...

ایران (استقلال سابق) 1-1 کره جنوبی

نتیجه نتیجه خوبی بود. ولی متاسفانه یا خوشبختانه نتیجه تنها نکته مثبت این بازی بود. بر خلاف ادعاهای قلعه نویی ما نه تنها اصلا شانس بردن نداشتیم ، بلکه به شدت شانس آوردیم که نباختیم. شما فقط به صحنه گل ایران دقت کنید. هافبک کره در حالیکه هیچ فشاری هم روش نیست وسط زمین سوتی میده توپ میرسه به مهدوی کیا (میتونست سوتی نده و همونجا بازی تموم شه). پاس مهدوی کیا 10 متر جلوتر از جای هاشمیان فرود میاد. دو تا مدافع و دروازه بان کره میرن به سمت توپ. یکیشون توپو میگیره. سوتی وحشتناکی میده و هاشمیان توپو میگیره. این وسط دروازه بان هم یه اشتباه ضایع کرده و اومده جلو. وسط این همه اشتباه هاشمیان اوج فرصت طلبی رو معنی میکنه و با یه ضربه چیپ توپو میکنه تو گل. حالا شماها ببینید چند تا حالت وجود داشت که میشد این توپ گل نشه :

۱-    مدافع کره توپو ول میکرد تا دروازه بان توپو دور کنه.

۲-      خود مدافع کره سریع توپو دور میکرد و اصلا پا به توپ نمیشد.

۳-     توی اون صحنه موقعیت بازیکنها 3-1 به نفع کره بود با یه پاس کاری عادی توپو از اونجا دور میکردن.

۴-   دروازه بان کره از دروازه بیرون نمیومد. اون موقع در صورت سوتی مدافع هم توپ گل نمیشد.

۵-    ضربه هاشمیان یه خورده ارتفاعش یا قدرتش کم و زیاد بود و به هر حال گل نمیشد.

وقتی اینا رو میگم خیال نکنید من ناراحتم از این که ایران مساوی کرده ها. اتفاقا منم خیلی خوشحالم که تمام این اتفاقا با هم افتاد و ما یک امتیاز گرفتیم. ولی از این جا اعصابم خیلی خورد میشه که قلعه نویی تمام این اتفاق ها (شانس ها) رو میذاره به حساب تدابیر و برنامه های خودش. تازه مدعی میشه ما میتونستیم بازی رو ببریم. استدلالش هم اون موقعیتیه که علی کریمی توی نیمه اول با خلاقیت خودش به دست آورد و توپو زد بیرون. به عقیده آقای سرمربی اون موقعیت یه موقعیت تک به تک بوده!!! به نظر من یکی از nتا مشاور قلعه نویی باید موقعیت تک به تک رو براش تشریح کنه که این آقا دچار توهم نشه. نمیدونم چطوریه که قلعه نویی حساب تک تک حرکت های نصفه نیمه رو به جلوی ایرانو دقیقا داره. ولی اون صحنه ای رو که یه بازیکن کاملا متوسط کره ای انقدر جرات پیدا میکنه که میخواد دروازه ایرانو با برگردون باز کنه رو اصلا یادش نمیاد. یا 80 دقیقه برتری کره ای ها رو نمیبینه و فقط یه دریبل علی کریمی (که اونم همیشه بوده و قلعه نویی هیچ تاثیری روش نداشته) رو میبینه.

به نظر من قلعه نویی دقیقا داره تو همون راهی میره که برانکو میرفت. فقط فرق قلعه نویی با برانکو اینه که قلعه نویی استقلالیه و کلی هوادار پشت سرشن. فقط همین. وگرنه همون لجبازی ها و یکدندگی های برانکو رو قشنگ میشه تو گفته های قلعه نویی هم دید.

اون موقع کارشناسا میگفتن دایی در حد تیم ملی نیست ولی برانکو زیر بار نمیرفت. الآنم کارشناسا میگن فکری در حد تیم ملی نیست ولی قلعه نویی قبول نداره. اون موقع ملت میگفتن تیم ملی جلوی ژاپن و کره و مقدونیه و ... خوب بازی نمیکنه. ولی برانکو با استناد به نتیجه های قبلی میگفت ما خوب بازی کردیم. الآنم قلعه نویی دقیقا داره همین کارو میکنه....

ضمنا بازگشت میرزاپور و نصرتی رو هم به همه استقلالی ها تبریک میگم! حالا این تیم با تیم برانکو فقط یه فرق داره. اونم فکری به جای داییه. یه بازیکن 38 ساله به جای یه بازیکن 38 ساله دیگه.واقعا که قلعه نویی چه جوانگرایی کرده!!!!

نکته : توی بازی ایران کره جنوبی محمود فکری سوتی های وحشتناک میده ، قلعه نویی پرسپولیسی ها (نیکبخت و معدنچی) رو تعویض میکنه.

ایران 2-0 سوریه

کلا تیم ملی نسبت به بازی های اول بهتر بود. البته به طور نامحسوس. اونم علتش حضور لژیونر ها و کمتر شدن تعداد استقلالی ها بود. بازی قبل که هاشمیان تیم ملی رو نجات داد (که اگه نبود باید عنایتی رو تحمل میکردیم) این بازی هم ارسال های مهدوی کیا تیم رو نجات داد (که اگه نبود باید بیخیال جام ملتها میشدیم) ولی تعداد استقلالی های رو نیمکت هنوز تو ذوق میزنه.

این بازی گفتنی زیادی نداشت. یه بازی متوسط (حتی ضعیف تر از نام ایران) که با دو تا ضربه ایستگاهی و خلاقیت های فردی نتیجه ش به نفع ایران شد. اگه قرار به ضربه های ایستگاهی باشه که دوران برانکو ایران خیلی بهتر از ضربات ایستگاهی استفاده میکرد. پس چه اصراری بود که برانکو بره و این آقا بیاد؟؟؟!!!

نکته : هاشمیان خوب دوندگی کرد و جنگید. ولی عنایتی فقط 2-3 تا توپ لو داد. ولی دقیقه 70 مجیدی با هاشمیان تعویض میشه تا دردونه آقای سرمربی علیرغم بازی کاملا ضعیف تا آخر تو ترکیب بمونه.

سلام دوستان. چطورید؟ خوبید؟ بازی استقلال و امارات رو دیدید؟ دیدید چه تیم افتضاحی رو قراره به عنوان تیم ملیمون معرفی کنیم؟ قبول دارم که تیم الآن تو دوران بدنسازیه ولی خوب امارات هم تو دوران بدنسازی بود. من یادم نمیاد ایران تو تاریخ فوتبالش جلوی امارات دفاع کرده باشه. تا اونجا که من یادمه (البته خیلی هم یادم نیستا) ما امارات رو تو خود امارات هم ۳-۰ میزدیم. حالا چه بلایی سر تیممون اومده که کل نیمه دوم رو (به غیر از ۵-۶ دقیقه آخر) امارات روی دروزاه مون فشار میاره نمیدونم. خوب معلومه دیگه. وقتی ۱۰ تا از بازیکن های فصل پیش استقلال تو تیم ملین که ۷ تاشون فیکسن خوب از این بهتر هم نمیشه دیگه.

اون اول که گفتن قلعه نویی سرمربی تیم ملی شده من تقریبا خوشحال شدم. خوب هر چی باشه از مایلی کهن که بهتر بود. ولی یه خورده که گذشت فهمیدم این کادر فنی به قول جلال چراغپور از کادر فنی دوران برانکو هم ضعیف تره. واقعا اگه یکی تونست یه دلیل به من نشون بده که هاشم بیک زاده بهتر از فریدون زندیه اونوقت هر چی شما بگی قبول!!! محمود فکری که با صغر سن ۳۸ سالشه به چه کار تیم ملی قراره بیاد؟ فقط به خاطر این دعوت شده که یه وقت رابطه حسنه ش با امیر قلعه نویی خراب نشه. مگه قرار نبود ما برای جام جهانی بعدی برنامه ریزی کنیم؟ آخه فکری همین تابستون سال دیگه تو جام ملت ها هم معلوم نیست چه شرایطی داشته باشه چه برسه به جام جهانی بعدی؟ واقعا تو ایران فروارد بهتر از سیاوش اکبرپور نداریم که این هویج تو ترکیب اصلی قرار میگیره؟ صادقی از کی تا حالا دفاع کنار شده که ما خبر نداریم اونم در سطح ملی؟ محمد نوری رو کسی میشناسه؟ ابراهیمی چه برتری ای نسبت به فرکی داره؟ و کلی سوال دیگه که هیچ جوابی براش نیست. فقط میگن الآن باید از تیم ملی حمایت کرد. قبل از جام جهانی هم انقدر همین حرفا رو زدن همه منتقدها رو خفه کردن و تیم رفت اون افتضاحات رو بالا آورد دیگه. حالا دوباره قراره همون کارا رو تکرار کنیم. خلاصه وقتی قلعه نویی بیش از حد داره تعصب استقلالیشو تو تیم ملی خرج میکنه نباید تعجب کرد وقتی میبینیم توی بازی تیم ملی ایران تماشاگرها استقلالو تشویق میکنن!

چرا این کادر فنی (که ماشالا یه مینی بوس میشن) یه نگاه به تیم های هم گروهمون نمیکنن؟ کره جنوبی با تیم زیر ۲۵ سالش اومد تو این بازیها. چون میدونه با همون بازیکنها هم میتونه از پس سوریه و چین تایپه بر بیاد و اقلا به عنوان تیم دوم صعود کنه جام ملت ها. بعدش هم به جووناش بازی میده تا تجربه شون بره بالا. جام ملت های بعدی یه تیم جوون و باتجریه دارن. اگر هم حذف شدن که مشکلی نیست. برای جام جهانی یه پشتوانه فوق العاده دارن. ولی ما با این کارهامون بر فرض اگه قهرمان آسیا هم بشیم (که نمیشیم) دوباره برای جام جهانی بعدی روزهای آخر باید دنبال یه مدافع آخر بگردیم که مسلما هم پیدا نمیکنیم. مدافع آخر خوب بودن که مادرزادی نیست! باید چند تا بازی ملی بکنی تا خوب شی. ولی ما فکری رو بازی میدیم. پس فردا هم یا حداحافظی میکنه و دستمون میمونه تو پوست گردو. یا مثل علی دایی میاد جام ملتها و بهترین تماشاگر مسابقات انتخاب میشه. تیممون هم یه گند دیگه میزنه. به همین سادگی...

یه خبر کوچولو هم از فریدون این که باشگاه الاهلی امارات با ۸۰۰ هزار دلار خواستار به خدمت گرفتن فریدون شده بود که فری اعلام کرده بود میخواد فوتبالشو تو انگلیس یا آلمان ادامه بده. حالا هم الاهلی به جاش دنبال معدنچی افتاده. اگه معدنچی بره امارات یازدهمین ایرانی شاغل تو لیگ ۱۲ تیمی امارات میشه. برای خودمون متاسفم!!!!